Resolutie palliatieve geneesmiddelen

 

Open Vld Kamerlid Ine Somers wil dat verpleegkundigen van de multidisciplinaire begeleidingsequipes in bepaalde omstandigheden geneesmiddelen voor palliatief gebruik ter beschikking krijgen. “Dit is nodig om palliatieve patiënten die thuis verblijven zo snel mogelijk te kunnen verzorgen. Vandaag stellen we immers vast dat er tijdens wachtdiensten bij apothekers kostbare tijd verloren kan gaan of dat de geneesmiddelen niet voldoende voorradig zijn bij de apotheek”, aldus Somers. Ze vraagt het lopende proefproject wettelijk te verankeren.

Een palliatieve patiënt die nood heeft aan pijn- en symptoombestrijding moet deze liefst zo snel mogelijk na de beslissing van de arts toegediend krijgen. In een ziekenhuis vormt dit geen probleem omdat medicatie vlot beschikbaar is in de ziekenhuisapotheek. Wanneer de palliatieve patiënt echter thuis wordt verzorgd, is de situatie anders. “Verzorgers moeten zich in dat geval wenden tot de huisapotheker en in het weekend tot de apotheker met wachtdienst. Dit leidt in de praktijk soms tot problemen, omdat de apotheek niet beschikt over voldoende hoeveelheden, of omdat er tijd verloren gaat tijdens de wachtdiensten in de weekends en ’s avonds”, verduidelijkt Ine Somers.

De Federale Evaluatiecel Palliatieve Zorg kaart deze problematiek aan in haar evaluatierapport Palliatieve Zorg uit maart 2014. Somers licht toe: “Concreet mogen ‘verpleegkundigen van de multidisciplinaire begeleidingsequipes in de thuisomgeving’ geen palliatieve geneesmiddelen opslaan en transporteren. Hier willen we met onze resolutie verandering in brengen. Als we als overheid thuiszorg in het belang van de patiënt stimuleren, moeten we er ook voor zorgen dat deze thuiszorg in alle comfort en in dezelfde omstandigheden als in een ziekenhuis kan verlopen.”

 

Verankeren van proefproject

 

Momenteel loopt er in het Netwerk Palliatieve Zorg Westhoek-Oostende een proefproject waarbij een urgentie- of sedatiekit ter beschikking is van de verpleegkundige, na voorschrift van de arts. De apotheker levert de geneesmiddelen af in een genummerde en verzegelde urgentiekit aan de verpleegkundige. De apotheker houdt een lijst bij van de afgeleverde kits, aan wie de kits zijn afgeleverd, wanneer ze na gebruik werden terugbezorgd, aangevuld en na aanvulling terug verzegeld afgeleverd. “Deze strenge procedure laat toe om het correct en veilig gebruik te controleren van deze palliatieve geneesmiddelen, die bij misbruik fatale gevolgen kunnen hebben”, zegt Somers.

 

Het liberale Kamerlid vraagt in haar resolutie dit proefproject wettelijk te verankeren en toe te passen in het hele land. “Er wordt gemiddeld één maal per dag gebruik gemaakt van deze kits in de specifieke regio waar het proefproject loopt. Dit toont aan dat er nood is aan deze regeling.” Somers benadrukt wel dat er enkel en alleen gebruik kan worden gemaakt van de kits in uitzonderlijke noodsituaties en met inachtneming van alle veiligheids- en controlemaatregelen. Het is ook aangewezen te werken met apothekers die een vorming in de palliatieve zorgen genoten.

 

“Het is niet de bedoeling om een reizende apotheek te organiseren. De apotheker moet en zal de specialist blijven die instaat voor de bewaring en levering van geneesmiddelen. Maar wanneer een palliatieve thuispatiënt dringend nood heeft aan pijnverlichting, moet die ook voor hem of haar vlot beschikbaar zijn.”

Het voorliggend voorstel werd goedgekeurd tijdens de commissie volksgezondheid van 7 juni 2016.

 

De resolutie kan u hier raadplegen:

http://www.dekamer.be/FLWB/PDF/54/1625/54K1625008.pdf